El Segundo es JM Baltar revisited 😅
El Segundo es JM Baltar revisited 😅
Perdoa, que non saiu a foto. Era esta:
Na nosa as tradicións son eso, tradicións, polo que pouco mudaron, como se pode apreciar nesa foto que terá uns 47 ou 48 anos. Tamén estaba recibindo un rosquiño da Madriña.
Pois miña madriña fíxome un rosco cos ovos da casa 😋
Bo día, chove. Está un día ideal para volver ler esta peza que Gabriel García Márquez publicou en 1983.
elpais.com/diario/1983/...
🍒 boa noite
Campos da Armuña na Primavera
> a que baje un poco (2 minutos) y le echas crema pastelera por encima a la mitad, la cierras como si fuese un “calzone”. En cuanto esté el caramelo en su punto ambar lo echas por encima en una capa fina, para que selle todo y se cierre. Luego 2 o 3 horas a la nevera y a comerla. 😋
Te digo cómo se hace:
Haces un almíbar en una sartén al fuego: 1 taza de agua, 1 azúcar, 1 ron tostado.
Levantas claras, bates yemas y lo mezclas. Cuando el almíbar haya soltado el alcohol, echas la mezcla encima del almíbar y al horno precalentado, en cuando la tortilla cuaje la retiras, esperas >
El caramelo es lava volcánica. En casa hago un postre llamado Tortilla Romana que se sella con caramelo hirviendo directamente de la sartén. Un despiste y acabas como el T1000 en Terminator 2.
Onlyflans
Cuando llego a un país por primera vez siempre me fijo en dos cosas:
- la salud bucodental de la gente que te cruzas por la calle.
- el estado de conservación de las marcas y pintura de señalización viaria.
Esas dos cosas unidas dan una fotografía de cómo focaliza ese país sus prioridades.
Bo día
Hai cousas peores. Un tio meu sempre me contaba que na Arxentina de Perón había un hábito entre as clases máis ricas que consistía en asar unha vaca parideira enteira da que so xantaban a cría que levaba dentro a piques de nacer.
💙
A peixeira
Todos zombies (para aforrar, disque), con case 3 horas desviados da hora solar.
Boa noite
Si. Aí pasei eu media carreira. 😊
Marzo en Fonseca, co esplendor das azaleas sempre
Domingo
A pedra que che pode lanzar á cabeza cada vehículo pesado que pasa por esta rúa.
Calzada do Carme de Abaixo, Santiago de Compostela. Patrimonio da Humanidade. #patchwork
“Un ghato, ti sabes o que é un ghato? Comémolo nós…”
Alí estábamos hai 10 anos. Longa vida @numax.org
No te puedes imaginar qué feliz soy de haber dejado esa fase atrás. Me has reactivado en la memoria las pandiguays de progenitores en esos lugares… un buen lugar para abonar la misantropía.