Gökhan Kabacaoğlu

Cloudflare'in çökmesiyle bir gecede cahil kaldık. Ne kadar çok site kullanıyormuş meğer. Tek bir servisin piyasaya hakim olmasının zararları...

Postmodern darbe terimi çok hızlı tüketildi bu memlekette. O yüzden şimdi yaşadıklarımıza progresif darbe demeyi öneriyorum.

Şu ana kadarki 748'in yaklaşık 700'ünü dinlemişimdir. En az bu kadar daha devam etmesi dileğiyle. Şimdiden tebrikler 👏

War of the Worlds'ün yeni versiyonunu izledim. Küfür gibi film. Aslında film bile değil, profesyonel bir Youtube videosu gibi ama daha sıkıcı. Çılgın Dershane Kampta'dan bu yana izlediğim en kötü şey.

Tamam, clickbait'e ihtiyacınız var, anladık. Ama şunu deprem konusunda yapmayın bari. Ayıp!

Son zamanlarda şunu fark ettim. Bir insan sosyal medyada sık aralıkla detaylı paylaşımlar yapıyorsa ya sosyal medyayla bağlantılı bir işi vardır ya da işsizdir. Arasının olması mümkün değil.

Öte geçelerde huzur bulasın Sırrı Ağabey...

Şeytanın aklına gelmeyecek iktidar manevralarında bugün...

Tüm İstanbul ahalisine geçmiş olsun. Umarım bu tüm karar vericiler için bir uyarı işareti olur ve daha ciddi önlemler almaya başlarlar.

Bilemiyorum ama bu para kazanma işi başladığından beri etkileşim arttırmak için türlü şebeklik yapan bir sürü hesap gördüm. O yüzden üç beş kuruş kazanıyorlardır diye varsayıyorum.

Malum, Elon Musk mavi tık üzerinden ulufe dağıtıyor, o yüzden son ana kadar direnirler bence. Etkileşimleri azalıp, ekmekleri kesildiği gün damlarlar.

"Takibe takip" delilerini engellemeye karar verdim. Vatandaş gelmiş, siteye kaydolmuş, anında 150 bin kişiyi takip etmeye başlamış ki başkaları da onu takip etsin. Sosyal medya kullanım polisliği yapacak değilim ama bana aptalca geliyor. Benden ırak olsun.

+++ekmeğine yağ sürmüş olursunuz. Twitter'ı terk ederken oradaki takipçileri ve etkileşimi de arkada bırakmayı kabullenmek gerek. Kayda değer bir şeyler söyleme iddianız varsa bir süre sonra insanlar kendiliğinden sizi takip edecektir zaten. Daha iyisi hiç takipçi ve etkileşim beklentisine girmemek.

Geri takip beklentisiyle (benimki de dahil) bilmediğiniz binlerce hesabı takip etmek hiç sağlıklı değil. Muhakkak bu şekilde kısa sürede ciddi bir takipçi kitlesine ulaşırsınız. Ancak hem haber akışınız çöplüğe döner hem toksik etkileşime daha fazla maruz kalır hem de manipülatif hesapların+++

Evet, maalesef. Epey detaylı iddialar vardı.

7 Numara'yı boşuna sevmedik...

Twitter'dan buralara göç eyleyen muhterem dostlar, hoş geldiniz sefalar getirdiniz. Ancak ufak bir ricam var. Burayı da Twitter'a çevirmeyelim. Daha makul ve pozitif bir dil benimseyebilir, birbirimize karşı daha saygılı davranabiliriz. Teşekkürler.

Neden künyesiz ‘haber sayfalarını’ takip etmemelisiniz?

1) Editörü, sahibi belli değil. Rahatça yanlış şeyler paylaşabilirler, hesap verme kaygıları yok

2) 1-2 cümlelik haber, haber değildir. Bağlam vs. önemli

3) ‘Muhalif içeriklerle’ popüler olur ama kriz anlarında iktidar lehine paylaşım yapar

Suskunluğun utancı Memlekette, en temel haklarını kullanmak isteyenleri tüm gücüyle engellemeye çalışan iktidarı protesto etmeye yönelik çeşitli gösteriler ve boykotlarla hareketli günler yaşanırken, spor aleminden, özellikle de sahip oldukları taraftar sayısıyla bağlantılı olarak kendilerini ülkenin en büyük sivil toplum kuruluşları arasında gösteren kulüplerden gelişmelerle ilgili olarak hiç ses çıkmaması dikkat çekiyor. Her biri patron olan kulüp yöneticilerinin, sermaye sınıfının temsilcisi iktidarın icraatlarına karşı olumsuz tepki göstermesi zaten eşyanın tabiatına aykırı. Sonuçta çıkar birliği içindeler. Üstelik kulüpler, kendilerine birtakım ayrıcalıklar, kolaylıklar sağlanmadan altından kalkılması pek mümkün görünmeyen ağır bir borç yükü altında. Bu da onları muktedire muhtaç ve bağımlı kılıyor. Sosyal ve siyasi alanda ne tür gelişmeler yaşanırsa yaşansın iktidarla aralarını bozmayı göze alabilecek durumda değiller. Kurumsal olarak bir tepki verilmese bile yöneticilerden vicdan, empati, merhamet gibi insanlık değerleri çerçevesinde bireysel tepki beklenebilir mi? O da mümkün değil. Hem ait oldukları sömürücü sınıfın belirlediği kişilik/karakter özellikleri, hem de siyasi gücü elinde bulunduran otoriteye/muktedire biat etme zorunluluğu buna da izin vermez. Yönetici tayfasını bir kenara koyunca geriye medya, teknik direktörler, sporcular ve taraftar grupları kalıyor. Medyanın durumu malum. Ağırlıklı olarak iktidar tarafından besleniyor ve iktidarın mutlak kontrolü altındalar. Dolayısıyla kendilerine reva görülen “üç maymun” rolünü hakkıyla yerine getirmek zorundalar. Milyonlarca kişinin katıldığı eylemleri görmüyorlar bile. Yandaşlığı, yalakalığı varlık sebebi haline getirmiş böyle çürümüş yapılardan eleştirel, aykırı bir ses beklemek boşuna. Spor medyası da zaten “spora siyaset sokulmaz” gibi son derece anlamsız bir düsturla hareket ediyor. Sanki hayatın herhangi bir alanını siyasetten soyutlamak mümkünmüş gibi. Bu lafı ederken bile aslında siyaset yaptıklarının farkında değiller. Tam bir zihinsel sefalet... Tabii bu arada iktidarın muhalif konumdaki medya ve sosyal medyaya yönelik baskıcı, yasaklayıcı, engelleyici tutumunu da gözden kaçırmamak lazım. Hiçbir “çatlak sese” tahammülleri yok. “Tekçi” ideolojilerine “tek medya”yı da eklemeyi hayal ettiklerinden şüphe edilmez… Bu alanın emekçileri olmalarına karşın sporculardan da ses çıkmıyor. Onlar zorlu hayat şartlarında yaşamlarını sürdürmeye çalışan diğer insanlardan farklı olarak ekonomik açıdan çok daha üst seviyedeler ve belli ki tuzu kuruluktan kaynaklanan konforun uyuşukluğunda vicdan, empati, merhamet gibi insanlık değerlerini umursamayan bir “bana ne” duyarsızlığı içindeler. Sosyal medya mecralarında iyiden, doğrudan yana mücadele ettikleri iddiasıyla boy gösteren ve birbirleriyle çekişirken mangalda kül bırakmamacasına esip gürleyen taraftar grupları da birkaç kişiden oluşan küçük gruplar dışında yoktu meydanlarda, alanlarda. Taraftar gruplarının Gezi direnişindeki coşkulu kitlesel katılımını aradı gözler… Spor aleminde biat, itaat, güç ve çıkar ilişkileri o denli baskın ki, taraftar grupları bile bu ilişkilerin kuşatıcılığında gelişmelere mesafeli durmayı tercih etti. Oysaki üniversite öğrencilerinin başını çektiği eylemlerde çok güçlü bir dayanışma ve direniş sinerjisi yakalanmıştı. Gezi’den bu yana akan sular, temel haklar, özgürlükler konusunda duyarlılık ve kararlı bir duruş sahibi yeni taraftarlar yetiştirmeye yetmemiş anlaşılan… Suskunluğun utanç anlamına geldiği zamanlardan geçiyoruz… Kimlerin utanması gerektiği ortada… Korkaklığı birtakım aforizmalarla kamufle etmeye çalışmanın zamanı hiç değil…

Suskunluğun utancı

✒️ Mehmet Özyazanlar yazdı https://www.evrensel...

Pek yakında "seçme ve seçilme hakkı talep etmek emperyalist projedir" diyecekler. O yüzden her türlü baskı ve manipülasyona karşı kuyruğu dik tutmak elzem.

Gramer Nazi değilim ama benim de inanılmaz sinirimi bozuyor böyle kullanımlar. Duygularıma tercüman oldu.

#eksisozlukboykot üst edit : 'tamam da nerede yazacağız? ne yapacağız' diyenleriniz oluyor. ben az önce normal sözlük'e kayıt oldum. insanlar 'orada para hırsı yok' diye çok önerdi, bi deneyip bakacağım. aktifliği …

Bizzat ekşisözlük yazarlarının argümanlarıyla ekşisözlük'ü neden boykot etmeliyiz.
#eksisozlukboykot

eksisozluk.com/entry/174034...

Bir yandan milyonlarca insan haksızlık ve adaletsizliğe cesurca karşı çıktığı için mutlu ve umutluyum. Ama diğer yandan iktidarın ceberrutluğunu törpüleyecek bir yol göremiyorum ve karamsarım. Bu ülke bizleri ömür boyu duygusal bir arafta bırakacak gibi duruyor.

Günü gelince yargılanacaklar sıralı tam liste:
www.istanbul.edu.tr/tr/content/y...

ilgi ve bilginize sunarım

Mutlu Yurttaş İmalatı, sağduyulu ve iyimser söylemlere sırtını dayayarak kendi pazarını oluşturan ve neo-liberal ideolojiyle uyumlanan pozitif psikoloji alanı için oldukça sağlam bir eleştiri. Herkese ama özellikle ruh sağlığı uzmanlarına tavsiye ederim.

Elon Musk'ın Nazi selamından sonra zaten pasif durumda olan Twitter hesabımı tamamen kapattım ve uygulamayı sildim. Bundan sonra imkanım olsa dahi ne Tesla ne Starlink ne de Elon Musk'la bağlantılı herhangi bir ürün ve hizmeti kullanırım.

Paraya kıyıp Stanley termos aldım. Hakikaten parasının hakkını veriyor. Şimdiye kadar kullandıklarımın arasında en iyisi.

Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu her ne kadar 1950'lerde yazılmış olsa da halen insan etkileşimine dair taze bir bakış açısı sunuyor. Goffman'ın dramaturjik yaklaşımının basit bir tiyatro metaforundan çok daha fazlası olduğunu söylemek gerek. Şiddetle tavsiye edilir.

+++sorunları yaratarak sayısız hak ihlalinin kapısını aralar. Çocukların iyi oluşunu sağlamak ebeveylerinin görev ve sorumluluğu. Eğer ebeveynler bu sorumluluğu üstlenmek istemiyor ve çocuklarını önemsemiyorsa, çocukların sosyal medya ve oyun bağımlılığından çok daha ciddi sorunlarınız var demektir.