Kortschrijvers

‘Parkeerpannenkoek! Knipperlichtkluns! Bumperbaviaan!'
Naima had besloten dat haar road rage deze lente wel wat creativiteit kon gebruiken.

'Wat is je wachtwoord, mam?'
'Moos123!'

Lisa slikte. Altijd was het wachtwoord 'Lisa123!' geweest, maar toen adopteerde haar moeder kat Moos.

Don Silvio leek op een maffiabaas en had een stem als een misthoorn.
Dat was vaak wennen voor de ouders van nieuwe kleuters in zijn klas.

Don Silvio leek op een maffiabaas en had een stem als een misthoorn.
Dat was vaak wennen voor de ouders van nieuwe kleuters in zijn klas.

‘Niet álle mannen, maar wel bijna altijd een man!’ klaagt Rosalinde, terwijl ze de gele spetters van de wc-bril poetst.

Francien had zich het koekjes bakken heel anders voorgesteld. Ze had niet gerekend op ruzie, rommel en die slagaderlijke bloeding.

Francien had zich het koekjes bakken heel anders voorgesteld. Ze had niet gerekend op ruzie, rommel en die slagaderlijke bloeding.

'Ja, ik heb tegenwoordig een personal trainer,' pocht Mitch.
Zijn vrouw: 'Hij bedoelt YouTube-workouts. Waar hij alleen maar naar kijkt.'

'Ja, ik heb tegenwoordig een personal trainer,' pocht Mitch.
Zijn vrouw: 'Hij bedoelt YouTube-workouts. Waar hij alleen maar naar kijkt.'

‘Vraag: wie neem je mee naar een onbewoond eiland?’
Karen las de relatiequizkaart voor. Helemaal niemand, mijmerde Arend.

Was Arend maar minder passief, mijmerde Karen, vroeger gilde hij nog wel eens...

‘Vraag: wie neem je mee naar een onbewoond eiland?’
Karen las de relatiequizkaart voor. Helemaal niemand, mijmerde Arend.

Leonard had eindelijk een morning routine: journalen, hardlopen, koud douchen, juicen. En daarna twee uur uitgeput op de bank.

'Ik ga.'
'Ik wil dat je blijft.'

Hij bleef. Alweer. Maar ooit zou hij gaan.

Rohan hield veel van Sam. En na jaren therapie had hij het bijna geaccepteerd dat zijn man van die rare teenschoenen droeg in het openbaar.

Zo, weer een oorlog ontketend, dacht de wereldleider content. Als hij nú de Nobelprijs voor de Vrede niet kreeg, wist hij het ook niet meer.

Jolijn vond het niet erg dat ze voor het eerst ongesteld was geworden. Dat haar moeder er zo om moest huilen, vond ze vervelender.

Jolijn vond het niet erg dat ze voor het eerst ongesteld was geworden. Dat haar moeder er zo om moest huilen, vond ze vervelender.

Maurice tijdens het familiediner: ‘Dat kapsel is dapper.’
Milou: ‘Misschien soms niks zeggen?’
‘Maar stilte is awkward.’
‘Alleen voor jou.’

'Wij spelen vaak 30 seconds, zó gezellig!' straalde Jip.
Kees speelde dat thuis altijd in de slaapkamer, zijn vrouw was matig enthousiast.

Al zien ze elkaar jaren niet, steeds pakken ze de draad van hun vriendschap naadloos op: dertig bier, samen kotsen en een nieuwe BFF-tattoo.

Al zien ze elkaar jaren niet, steeds pakken ze de draad van hun vriendschap naadloos op: dertig bier, samen kotsen en een nieuwe BFF-tattoo.

'Al die vrouwen met botox, zó schadelijk!' mopperde haar vriendin.
Marjet wilde graag meefronsen, maar dat ging zo moeilijk met al die botox.

Soms, als klanten de zaak niet konden vinden, vroeg Axel van Delft zich af of het wel slim was om in Ede zijn Houthandel Bunnik te vestigen.

Geen wit paard, maar een zwarte auto. Niet fier rechtop, maar laf onderuitgezakt. Als prins was hij behoorlijk diep gevallen.

Ko leerde veel van z'n tuinkabouter. De arm was afgebroken, de kleuren waren vervaagd en er had een vogel op gepoept. Maar hij bleef lachen.

Reggie staat voor haar kledingkast. Vergeeft ze of vertrekt ze? Ze pakt haar jas. Geen koffer.

Met gepaste trots vertelde Jaap dat hij op geen enkel spectrum zat. Dus dáárom was deze date zo godsgruwelijk saai, dacht Puck.

Bij de gate bleek haar bagage te zwaar. ‘U zult iets moeten achterlaten, mevrouw.’ Haar blik schoof langzaam van de koffer naar haar man.

'Tot vanavond! Je herkent me aan m'n lange p!k.'
'SORRY AUTOCORRECT! IK BEDOELDE SIK!'

Te laat, hij was al geblokkeerd.