Gezwicht. Paasijtjes gekocht.
06.03.2026 15:23
👍 20
🔁 0
💬 0
📌 0
Gezwicht. Paasijtjes gekocht.
Hahaha met een borrel op en in een veilige omgeving wel ja.
Mooi die NEC kleuren.
Lekker extravert 🤢
Daar is mijn buik te dik voor 😂
Gratis draaimolen.
Soms overweeg ik een Brazilian Butt Lift omdat mijn broeken almaar van mijn bips afzakken.
Nou, dat is een compliment, we luisteren echt. Ik tenminste wel.
Ik zit bij de Deut en mijn imago kennen ze gier al.
Boeien, ik zit de hele dag in mijn atelier te stinken. Dus ik vind oranje vandaag prima.
En het toetsenbord van mijn Iphone na 20 jaar nog steeds niet onder de knie heb.
Dat mag hoor. Het antwoord daarop is ‘neen, en ik ben ook niet hangry’
Wel fijn dat ij gewoon voor mijn eigen werk zit.
Voor jou niet, maar met jou heb ik niets te schaften ☺️
Welles, ze kan twee dingen tegelijkertijd.
Gisteren mijn vriendin geprezen dat ze haar bord eerder leeg had dan ik en toch zoveel kon praten.
Verkeerde moment voor een compliment, zo bleek.
Nu ben ik dus het atelier uitgelopen. Ik zit bij de Deut in de zon en Tracy Chapman staat aan. Zometeen komt er een koffie. Kijken of het straks lukt als ik weet in mijn atelier ben.
Bij mij gaat dat vaak even goed, word ik weer overspoeld en ben ik het weer kwijt. Het is ook als ik me op het ene kan focussen vergeet ik elders weer iets essentieels. Etc Etc.
Hey geteisem.
De bedoeling was er even aan te werken zodat ik het werk niet vergeet en ik over een aantal jaren kan zeggen ‘het is af’, maar het tegenovergestelde is gebeurd. Ik wil alleen maar hieraan werken. Uren, weken, maanden.
Maar ik met dat juist dat me moeite kost nu. Ik wil dit werk voltooien (wetende dat het me vier maanden gaat kosten). Ik denk dat dat een van de lastigste dingen is in mijn werk. Iets weg moeten leggen dat je gegrepen hebt, dat diep onder de huid zit.
Nu zit ik in mijn atelier en heb het werk weggehangen, achter me zodat ik het niet zie en ik aan mijn betaalde opdrachten kan werken.
Waar ik geen rekening mee heb gehouden is dat het me volledig in zijn grip heeft en ik het maar niet los kan laten. Zelfs vannacht in bed dacht ik aan de vorderingen en bedacht manieren om er verder aan te kunne werken.
Vorige maand heb ik dit werk opgepakt. Het zat anderhalf jaar in ren koker en in de achterkant van mijn hoofd. Ik ben er weer aan begonnen om de feeling er niet mee kwijt te raken en zo af en toe eraan te werken. Als er tijd is.
Ik zit heerlijk te werken en dan plots ‘wat zou de voedingswaarde van een augurk zijn?’
Nog 1 dagje hieraan werken.
Helaas?
Iedereen weer wakker?
