Agnė Aškelianec

March 1st, Segovia is blooming 🌸

come up with solutions, and hold their leaders accountable if they fail to deliver them.

J. Hari, “Stolen Focus”

When attention breaks down, problem-solving breaks down. Solving big problems requires the sustained focus of many people over many years. Democracy requires the ability of a population to pay attention long enough to identify real problems, distinguish them from fantasies, 👇🏻

When you are unable to pay sustained attention, you can’t achieve the things you want to achieve.

J. Hari, “Stolen Focus”

I wondered if the motto for our era should be: I tried to live, but I got distracted.

J. Hari, “Stolen Focus”

gorączkowe szukanie jej i rozpaczne nieznajdowanie.

E. Orzeszkowa, „Marta”

Praca, umiejętnie podejmowana i sprawiedliwie wynagradzana, jest najdzielniejszym, jedynie może dzielnym, higienicznym środkiem przeciw chorobom ciała i ducha. Ale nic tak szybko i do dna nie wyczerpuje sił fizycznych i moralnych, jak rzucanie się na różne drogi pracy, 👇🏻

wysoko podniesionych uczuć, które od złego chronią.

E. Orzeszkowa, „Marta”

Nic nie ma stałego na ziemi prócz tego, co człowiek posiada we własnej piersi i głowie: prócz wiedzy, która wskazuje drogi i uczy stąpać po nich, prócz pracy, która rozjaśnia samotność i odżegnywa nędzę, prócz doświadczenia, które naucza, i 👇🏻

I often have many doubts and try other routes that seem easier at the moment.

I wish to have Elizabeth’s confidence and make this another attempt to stand my ground finally successful.

while reading some of Elizabeth I’s speeches for university, my eye caught a phrase of hers: “yet I have as good a courage answerable to my place as ever my father had”.

this resonated with me because I never have enough courage to remain in my place and follow my path.

they examined her and said it’s probably just a leg injury. So now we’re at home, and she’s taking painkillers. She’s walking much better now and seems calmer. Gosh, I hope everything'll be okay.

My dog got injured today. She was running after a ball when she suddenly started screaming and rolling over as if someone had attacked her. The next moment, I saw her dragging the lower part of her body on the ground like a rag. At the vet 👇

між Монокейт та Джері. Монокейт дуже люблю як виконавицю та людину, але пісня здалася дуже однотипної, номер та спів відштовхнув. трек Джері викликав асоціації з Енігмою, Грегоріан та Ерою, люблю таку музику, але живе виконання та номер не зачепили

і все ж таки люблю українські Нацвідбори та музику

«це найсильніший Нацвідбір», «буде мʼясорубка» - я й сама так вважала, коли опублікували пісні учасників. але сталося не так, як гадалося. живе виконання сподобалося тільки у Loud, але пісня не мій формат) пісня «Лелекі» для мене не запамʼятовується та губиться на фоні інших. до Нацвібору я обирала

The study of history offers no manual of instructions that can be applied automatically; history teaches by analogy, shedding light on the likely consequences of comparable situations. But each generation must determine for itself which circumstances are in fact comparable

H. Kissinger, “Diplomacy”

Almost as if according to some natural law, in every century there seems to emerge a country with the power, the will, and the intellectual and moral impetus to shape the entire international system in accordance with its own values.

H. Kissinger, “Diplomacy”

толькі на небе ад стварення свету свецяць тыя самыя зоркі і тое ж самае сонця.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

Ідзі ў свет, шукай сабе долі, любі Бога, бліжняга і праўду. Апека Творцы цябе не пакіне. Служачы, будзь адданы і працавіты, калі зазнаеш няшчасце, цярпі, у бядзе не паддавайся роспачы, памятай, што на свеце няма нічога вечнага, 1/2

На дарогах жыцця церні раняць глыбока.
Спі ж, вандроўнік самотны, ў пустэльным спакоі,
Бачыць гадаў атрутных тут Божае вока,
і Ягоны анёл назаўсёды з табою.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

А той, хто ўазмрнуў у таямніцы людскога жыцця, узважыў, ацаніў іх жаданні і пачуцці, пашкодзіў свой розум, прытупіў зрок, - вандруе па свеце, не бачыць зоркі-надзеі; шлях усюды высыпаны цернямі, і пад ранішнім сонцям абыякава паглядае гэты чалавек на магілы.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня”

mano buvusi tėvynė pradingo, išskrido nuo manęs,
palikusi mane čia, tolimoj saloj,
kur ant palmių čirpauja kanarėlės
varžydamosi su šilto pusiaudienio vėjo arfa.

J. Kaplinski, žurnalas “Literatūra ir menas” N22 2025

Мнулае вучыць нас, як жыць сёння.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

Дзе ж людскія сэрцы? Розумы толькі пра тое дбаюць, каб апярэдзіць адзін аднаго, гонячыся за марнаю славай, жыць у раскошы, і, ашукваючы блізкіх і саміх сябе, балбочуць пра веру і пра любоў да бліжняга.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

Людзі ганяюцца за багаццем не дзеля таго, каб рабіць бліжнім дабро, а каб нічога не рабіць або - што яшчэ горш - каб шкодзіць.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

- Багаты чалавек можна шмат добрага зрабіць. Гэта праўда, - сказаў дзядзька. Але няхай жа ён навучыцца перш пазнаваць і любіць тое, што ёсць дабром. А тады Бог зробіць яго годным уладаром зямных скарбаў…

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

Але прыкра, што людзі цяпер такія разумныя, што ўсё яны ўжо ведаюць, ні ў якія цуды не вераць, ім трэба скарбы, каб, не працуючы, мець усё, што толькі заманецца. Яны за зодата прададуць усё тое, што нашы бацькі цанілі некалі даражэй за жыццё.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня”

Ах, як гэта цяжка, калі чалавек вымушаны прасіць дапамогі ў тых, хто не разумее, што ёсць пакуты на свеце.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

не скончыўся той залаты век, калі чалавек не разумеў, што такое нядоля і пакуты; і рэчкі там з малака і мёду.

Я. Баршчэўскі, “Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях”

Край, дзе чалавек жыў у шчаслівую пару свае маладосці, дзе ў размовах і забавах сустракаў сапраўдную шчырасць і даверлівасць душы зычлівых і добрых сяброў, настаўнікаў і маладых прыяцеляў, - гэты край у памяці таго, хто жыве на чужыне, заўсёды паўстае ў найпрыгажэйшых колерах; там, здаецца, яшчэ 👇🏻