Carmen de Milmanda

ás veces
vivimos enganados

cremos ver
o que non é
e non vemos,
en cambio,
o que acontece
ao noso lado

Un filme que nos fala da loucura dos (re)cordos e da cordura da tolemia.
Nos @numax.org

non sabemos cal
nin cando será
a derradeira gota

por iso é
que as amamos
todas

Espectacular.
Que pezas!

Entrevistei a Bryce Echenique un par de veces para @farodevigo.es
Un escritor cun gran sentido do humor e da palabra.
DEP.

www.farodevigo.es/cultura/2026...

volvémonos
invisíbeis
e ocupamos os trazos
que quedan en branco
entre as liñas

aló onde nos deixan
aqueles que de verdade son,
entre o desacougo de non ser
e o preludio das despedidas

volvémonos
invisíbeis
e ocupamos os trazos
que quedan en branco
entre as liñas

aló onde nos deixan
aqueles que de verdade son,
entre o desacougo de non ser
e o preludio das despedidas

non hai (case) nada
tan fermoso
coma a primavera

nada tan relevante
coma a vida
sempre eterna

“vacaciones para siempre”?. imaxinas

Depresiòn sonora na Captitol.

paseniño,
imos cultivando
o corazón das pedras
para traballat por un futuro
máis sentido

Feliz 8M a todas as persoas de boa vontade.

a nosa orografía
é a mesma ca a da terra

amamos aa montañas
para asomármonos ao mundo,
pero é nos vales
onde sementamos aa eaperanzas
e onde enterramos as penas

(Aires Mateus en Serralves)

aquí
todo o que tiñamos de vento
levouno o vento

pregúntome que acontecerá
cando a auga veña buscar
o que lle pertence

Bonnie and Clyde resucitan desenfrenados e co corpo feito de anacos de
cine e de refrescantes ideas.
Curiosa a coincidencia da estrea co 8M. Se o Joker fose feminista… ;)

sempre miramos
cos nosos ollos
tapados

pola nosa vida
polas nosas circunstancias
polos nosos anos

sempre miramos
polos ollos atravesados
polos nosos danos

velar
por que o barco
que aínda non naufragou
teña onde naufragar

segue a ser luz
a luz que se apaga?

deixa de ser
ar o ar
se o deixamos de respirar?
deixa de existir
a montaña
por non mirala?

todo o que sabemos
de xeometría
aprendémolo das formas
que nos contemplan cpn curiosidade
por facer
do estraño norma

Imprescindíbel.
Un luxo poder vela por fin. 💙
N’O Carballiño.

Non vos perdades esta marabilla de filme. 💙💙💙💙

temos medo
á todo o imaxínabel
e ao inimaxinábel
tamén

tanta era
a realidade
á nosa disposición
que nos mareabamos

unha curva
sucedía a outra curva
e unha costa a outra costa
e mesmo semellaban
infinitas
as rectas

comprender
o corpo o da terra

confeccionado
coma nós
dos átomos das estrelas,
pero destinado
a poder contarnoa
en pasado

dásenos
por suposto
podermos voar,
pero como esquecer
que as nosas ás
son só pintadas?

non importa
cantos atardeceres vexan
as montañas

sempre haberá
algún máis
para admiralas

existen
todos os pasos,
mesmo os que nós
non andamos

existen
todos os camiños,
nesmo os que nós
non eliximos

sempre dispostos
a competir coa natureza
e a ignorar que é ela
a que dispón
a escaleira

A auga, para quen a traballe

Prezadas xentes:
Dicía Bruce Lee que hai que ser auga. A estas alturas, imaxino que moitos estades un chisquiño cansos dela, pero, mesmo así, quero lanzar un eloxio ao líquido elemento que nos constitúe e sen o cal nin a vida, nin a paz, son posíbeis. 🩵

www.farodevigo.es/estela/opini...

tantas e tantes veces
reescribimos
a nosa historia
que esquecemos como empezaaba
e en que punto do camiño
comezamos a borrala

disimular
disfrazarnoa de nós outros
xogar a rir e xogar
porque mañá
será noso
e, se non,
volta a empezar

este amencer
este
volve ser o primeiro
do resto das nosas vidas