Cando queres traballar, coidar as plantas, tomar un café, caldear a casa, recoller un paquete, e este libro está en todas partes... é que tes que lelo! Elixe o teu plan de #Ciberclub e participa nos debates virtuais!
#lecturaciberclub #ciberclub1 #panzadeburro #andreaabreu
Únete ao Ciberclub, o noso club virtual, e elixe a forma na que participarás.
--Curioso: suscríbete ao blog!
--Activo: únete ao mailing contactando ao correo-e!
--De libro: faite co libro inscribíndote en coruna.gal/bibliotecas! (prazas limitadas)
#plansdelectura #lecturaciberclub #eusondesteclub
No Ciberclub, imos ler “Panza de burro”, de Andrea Abreu. Contamos contigo para participar nesta 1ª lectura compartida do noso club virtual. Sabías que podes elixir a forma de participar nel? En que plan lector estás?
Agardámoste o 05 de novembro!
#lecturaciberclub #ciberclub1 #eusondesteclub
Monte e lagoa de Louro
Louro.
#galicia #seascape #nubes #clouds #bluesky #photography #spain #landscape #fotografia #landscapephotography #nubes #clouds #photography #landscape #fotografia #cielo #arboles #nature #color #fotografie #españa #mountain
Ponte sobre o río.
Ponte sobre o Arenteiro
#rio #river #galiza #ourense ##landscapephotography #nubes #clouds #bluesky #photography #spain #landscape #fotografia #cielo #arboles #nature #color #fotografie #arte #art #fotografo
Vexo con estupor en casa allea un programa da TVG referente a bibliotecas. Nel, contrapoñen biblioteca clásica fronte a moderna. A clásica é unha universitaria. A moderna, unha municipal. A bibliotecaria, falando como se estivese afónica: "aquí o silencio é outro servizo que damos." 🙀🙀🙀
Cartel en español que dice Vacúnese contra la viruela. Sale el dibujo de un chaval con muchos granos rojos a la izquierda y a la derecha un brazo siendo vacunado.
Hoy se cumplen 45 años de una noticia histórica.
Hace 45 años, la OMS confirmó que el planeta Tierra había logrado erradicar la viruela gracias a la enorme campaña de vacunación que unió al mundo.
TODOS los países se pusieron de acuerdo en esto y acabaron con este virus mortal.
As bibliotecas galegas acollen sesenta propostas vinculadas ao Día das Letras. Consisten en exposicións, espectáculos e obradoiros.
buff.ly/7auoceN
🏆Felices de anunciar que o XXI premio #MarcelaElisa recae no @queerunha.bsky.social das @bibcoruna.bsky.social
🎉A entrega do galardón terá lugar o 5 de xuño no marco dunha gala solidaria
Coñece os motivos deste merecido recoñecemento 👇
alasacoruna.org/gl/2025/05/0...
Recomiendo este vídeo sobre la ola anticiencia que sufrimos en historia, historia del arte o arqueología.
Veréis fenómenos USA que ya se replican en España: críticas al ámbito académico desde gente sin formación, la etiqueta "woke" como falacia, etc.
www.youtube.com/watch?v=F5Pv...
Incendio en el puerto.
Incendio.
#photography #landscape #fotografia #cielo #smoke #hat #canon #color #fotografie #photo
Es bastante más lo que desconocemos que lo que conocemos sobre María Magdalena. Y aún así lo poco conocido de ella está popularmente errado. Su figura ha dado lugar a muchas leyendas y teorías. Y aún se lucha por otorgarle el valor que realmente tuvo.
Hilo va.🫀🔥
...vai para cinco anos de que se fixese realidade o fermoso proxecto "A miña primeira novela de...", e "Pegadas de búfalo" foi o seu primeiro e emocionante título, hoxe reeditados, como digo, e afortunadamente, por Boadicea. E que medre o western en galego!
Así, Pegadas de búfalo cumpriu tamén unha intencionalidade, a de achegar este estilo literario ao lectorado mozo, e fíxoo coa man experta de quen sabe do que escribe e o desfruta. Non en van, eu tiven a fortuna de ser lectora beta do título. E relémbroo rescatando este fío doutra rede porque...
Neste contexto, créase "Pegadas de búfalo", de Tomás Rivera, a miña primeira do salvaxe oeste, que se fixo realidade da man de contos estraños e reeditouse un tempo despois baixo o selo editorial Boadicea.
Mención á parte, unha novela, "A norte de Frank González", nace precisamente por parte do autor, Xosé Fernández Ferreiro, coa pretensión de dotar a literatura galega dun exemplo dese xénero.
Porque, malia haber relatos do oeste en galego, portugués á marxe, para a influencia do subxénero a nivel global, cáseque non hai nada. Unha tradución de relatos, unha incursión de Isidro Novo como Isy New, unha novela de Jorge Emilio Bóveda...
Por iso, coñecendo de primeira man o bo facer de Tomás Rivera como Kenneth James coas noveliñas weird west de Cassidy, publicadas dixitalmente con inicia literaria, amei a proposta de que escribise, xa no 2020, a miña primeira novela do salvaxe oeste... en galego. Hoxe publicada con Boadicea.
Por non falar de revistas tipo National Geographic con reportaxes sobre o tema. Quen non quedaría engaiolada con culturas tan lonxe e tan preto das nosas, e máis sabendo as inxustizas que cometeron cos pobos nativos de América?
Os nomes todos póñoos en castelán que foi como os coñecín. Así, canto os indios, si teño lido practicamente todo o que caía nas miñas mans: A estrela azul, a saga das tribos, A cachimba sagrada de Alce Negro...
Que nos indios atopara unha fonte fabulosa de mitos e lendas e costumes que engaiolan. E nós relatos sobre o salvaxe oeste aparece como foi o contacto coa marabunta que lles supuxo o home branco. Falo, por exemplo, da emotivísima "Enterré mi corazón en Wounded Knee".
Porque esa é outra: os indios. Que ao western non serei afeccionada, pero ás mitoloxías e á riqueza humana de cosmogonías que hai polo globo adiante si son, e desde moito antes de 2016.
Todo un espectáculo de ritmo, comedia, drama e historia.
Historia sesgada, claro, como propaganda patriótica que era para enxalzar a controvertida figura do xeneral Custer na súa cruzada cos indios.
É un subxénero tan amplo que topas moita morralla, pero tamén obras mestras que van máis alá de subxéneros e clixés como Un hombre llamado Caballo ou, talvez a miña favorita das vistas, xunto con El fuera de la ley: Murieron con las botas puestas.
Pero nestes anos aprendín que no western, como en calquera outro universo de ficción, hai moito sitio para a diversidade argumental, emocional, e de todo tipo.
Nunha sorte de realismo máxico, remataban coas falcatruadas dos malos do conto con toda sorte e toda a ética do mundo da súa banda. Heroes con estrela, moitas veces, como sheriffs, de xeito literal.
..., si tiven unha época de curiosidade polos Estefanía, acumulados a eito na casa do meu tío. Esa época divertinme moito coas lecturas dos vaqueiros.
...se ben nunca me sentira atraída polo cine do oeste, que vía coa lupa afastada da infancia como película clónica tras película clónica, por non prestarlle atención máis que aos clixés devanditos (pó, plumas e sombreiros de alá ancha)...
