Nico Campos

🐗 Queres aprender a bailar a 'Maiañeira'? 💃 Pois non perdas os capítulos da #AbellaMaia en xabarin.gal 😉

No lo vio venir...

🐗 E ti, #XaFuchesDoClub? Mándanos o teu carné antigo para que poidamos compartilo con todo o mundo 🤩 Escoita o que di aquí o Xabarín e anímate a participar 😉

Eu vou pouco á perruquería

No hace falta verla, Maestro

Qué guay esto! Grazas @xabarin.gal !!

🐗 Miguelanxo Prado, Bea Lema, @davidrubin.bsky.social, @emmartian.bsky.social, Xulia Pisón, Manel Cráneo... Grandes artistas do presente, e queremos coñecer o futuro! Mándanos os debuxos que queiras a xabarin@csag.gal para que os compartamos con todo o mundo 🤩

Hoy es el día de postear el mejor meme que existe.

Lamento informarles que en los próximos días no habrá streams.

Más que nada porque no soy streamer. Disculpen las molestias que esto pueda ocasionarles.

- Hola, soy Paramount y vengo para hacer una oferta por Warner Bros que no podréis rechazar.
- ¿Para qué?
- Paramount.

Deixade que me dea o capricho, que trinta e cinco ten boa rima.

Voume dar un pouco o capricho de contar algunhas das cousas que sempre pensei que me poderían preguntar nas entrevistas... E que ninguén me preguntou.

Onte quedoume moita xente todavía por agradecer todo o traballo no docu, así que estou pensando tirar uns días máis contando cousas da produción, e da expo, e do libro...

Hai uns murais chulísimos de Sandra Lodi por colexios de Lugo que nunca pensei que podería pasar algo así...

Estou ben e está ben, son cousas da vida. Non podía deixar de dicir algo neste aniversario, xa son anos, e gustame pensar que a figura está bastante máis rivindicada do que estaba.

É curioso, porque despois de sacar a reedición de 'Estampas do mundo elegante', de facer a exposición de 'Xesús! 70 anos de Campos' na Fundación Luís Seoane, de facer 'Chichi e mais eu' e de que @agpilustracion.bsky.social lle dedicase o día da ilustración, pois como que pasei algo de páxina.

Hoxe cúmprense trinta e cinco anos desde que meu pai morreu. E é a primeira vez en máis de vinte anos que non me lembrei.

Onte estreamos o docu e nin me din conta de que era polo aniversario.

Hacer promo en Bluesky, tirar una moneda a un estanque. Estreno show (tampoco tengo planeado hacerlo más, en realidad) en La Llama Fest este marzo. Solo para gente con abono. El teatro es muy grande, estoy muy arrepentido de autoprogramarme.

Ide ver o documental, se queredes. É o meu mellor traballo, unha historia con amor e moitísimo esforzo, e que agardo que sirva para que poidamos coñecer máis o que somos e de onde vimos. www.agalega.gal/videos/detai...

Unha historia que non tería sido posible sen a Fundación Seoane e Silvia Longueira.

E como non, tamén a Pepe Coira que estivo intentando sacar para adiante este documental desde o principio, petando en todas as portas que puido, ata que montou Ollovivo, xunto a Jorge Coira e Gaspar Broullón e decidiron apostar por esta historia.

E que dicir do tremendo cartel de David Rubín? É dificil resumir o concepto do documental así nunha soa imaxe.

Toda a xente que participou no documental deu o cen mil por cen, e sen non lucen máis as cousas foi pola miña falta de experiencia en moitos casos.

Como Coral Piñeiro, que deu vida ás imaxes léndome a mente antes de que eu soupera o que quería.

Tiven a gran sorte de que a música fose do enorme Óscar Avendaño con Paco Serén, que como Pablo antes, fixeron auténticas virguerías co pouco tempo e información que lles puiden dar.

A Álvaro Liste por involucrarse tantísimo e dar moitísimo máis do que se lle pedía. E o pobre de Emilio Carral, que tivo que montar todo, o traballo máis ingrato, e comerse as miñas neuras de "ese plano me lo mueves tres frames".

Grazas a Ana Ponte e Marcos Estebo por estar aí ao meu lado dándolle forma á historia, grazas a Pablo Fontela por esa tremenda dirección de foto, cada vez que volvo a ver a imaxe, doume conta do moitísimo que fixeches co pouco que che din.

A vida de Chichi é a da década dos oitenta en Galicia. Un paseo pola cultura e a política, porque como dicía nun dos seus debuxos, "Campos está en todos los bochinches".

Que podo dicir deste traballo... Pois que non é un traballo, e o traballo dunha vida para dignificar a figura de Chichi, pero que se converteu nunha historia do país.