Vannacht liepen ze trouwens onder mijn raam door voor ALS. Goede zaak, maar mijn systeem dacht: wat hoor ik veel mensen, het is vier uur, is er wat? Huuuuuu paniek. Best verontrustend wat de toestand in de wereld onbewust doet. Maar toen ben ik maar naar de lichtjes gaan kijken. 🥰
Ik kom langzaam weer in het land van de levenden. Mijn zenuwstelsel is een beetje op hol geslagen, volgens mij. Totale stress, de hele tijd. Terwijl het hoofd zegt: Niks aan het handje, joh. Stelt niks voor.
Het is tijd dat ik naar Terschelling ga. Nog een maandje. 🥰
Tering hee wat een regen. Ik denk dat ik maar eens even niet naar Den Haag ga vandaag.
Ik wil dit jaar een lang weekend naar Keulen, omdat ik alleen nog maar in Düsseldorf kom voor hapjes. Maar in de eeuwige strijd tussen die twee steden ben ik echt wel #teamkölle hoor. Ik groeide op met de muziek en de taal en in Museum Ludwig dacht ik als puber: hee kunst is cool. Duizend hartjes. ❤️
Ik had al een uur moeten slapen, maar ik zit hier Keulen te bezingen met de afspeellijst Kölle Alaaf, wat echt een van mijn meest curieuze hobbies is. 😂 #homeistwoderdomist
Ik ga Beppie toch ook niet in 't Zittesj zingen, jong. Dat is blasfemie. 😂
Nou, lijkt mij ook. Big Benny is van Remunj, manne. Ik zing altijd alles mee in het oorspronkelijke dialect. 😂
Ja, ik kan ook vrij goed horen waar mensen vandaan komen. En anders praat ik ze richting iets waar ze het woord 'oud' uit moeten spreken, dan weet ik het zeker. 😂
Ja, het is echt geniaal goede tekstschrijverij.
Echt, ik heb zeker tot mijn 23ste of zo met een groot vraagteken boven mijn hoofd rondgelopen, toen kwam ik L. tegen en die had antwoorden. 😂 In mijn familie hadden we namelijk bedacht dat het gewoon een rare tekst was. 😂
Ik ga even de Sterre luisteren. 🥰 Venlo heeft sowieso de beste liedjes.
Ken je het verhaal van de tekst van de Sterre? Ik vond dat altijd maar een rare tekst, dus heb ik het eens aan een vriendin gevraagd die uit de buurt van Venlo komt. Zij zo: joh, dat gaat over Straelen en Herungen, twee plaatsen hier net over de grens. 😂
Ik weet nooit wat ik spreek. Als ik me heel goed concentreer dan kan ik echt Sittards, maar dat voelt altijd als hyper-correctie. Mijn moeder is niet Limburgs, dus er is allerlei raars ingeslopen.
Ja, je had er vroeger ook eentje met haar hoofd erop, jong. Ik wilde altijd in de Beppie Kraft. Of in de Jack Poels. Of in de Chriet Titulaer, dat was ook goed.
Ik zeg altijd: mijn carnaval is geslaagd als ze de Treuer Heusar draaien. Of Am Rosenmontag bin ich geboren (uit Mainz). En Es de Sterre dao baove straole, dat is mijn favoriete Limburgse lied. 🥰
Ja, is heel raar. Sommige jaren draaien ze ook heel veel dingen uit Keulen, maar dat was dit jaar echt bijna niet. Jammer wel, want sinds corona ken ik die allemaal van buiten. 😂
Nee, Beppie heeft dat niet gezongen, dan had ik het geweten als Beppie-geobsedeerde. Ik wist ook dat de Limburg-versie met een man was. 😂
Ja, Griekse Nach sta ik oogluikend toe. Die draaien ze in Schtad Zitterd best vaak. Maar dit jaar hadden we opvallend veel ouwe Zittesje hits, dat vind ik altijd wel fijn. 😂
Ja, die is het inderdaad. Ik vind Erwin echt vreselijk, maar dan had ik het me toch niet ingebeeld. 😂
Het is iets Maastrichts volgens mij.
Ik laat het algritme Duitse hits oplepelen. Nu 'Ich liebe das Leben' van Vicky Leandros.
Ik dacht serieus dat dat een carnavalslied was. 😂
Maar er zal ook wel een Limburgse versie van zijn dan.
🎶 Es war schon dunkel als ich durch Vorstadtstraßen heimwärts ging... 🎶
Poëzie jong.
Het is echt een goeie hobby voor mij. Kan ik eindelijk eens problemen oplossen die NIEMAND heeft.
Zo had ik met het Kate-kostuum een schouderdonut. Ik: hoe ga ik een donut maken?
Mijn collega's: JA HOE GA JE EEN DONUT MAKEN, CLIFFHANGER!!!
Maar toen had ik een schouderdonut.
Niet ik die geobsedeerd zit te bedenken hoe je een ijsvogelkostuum kunt maken dat en cool is en wasbaar en opbergbaar. 😂
Het is best koud in mijn toko door die wind, maar ik weiger echt om de verwarming aan te doen. 😡
(Nabrander: Ik ga volgend jaar als ijsvogel, heb ik al besloten. Ik zag dat ergens op insta en hoewel ik dat niet na ga maken, vind ik het concept briljant. So stay tuned. 😎)
De Kate (hoewel op sommige punten echt lellik en dom genaaid) is wel nog steeds de meest geniale. Maar die was ook het moeilijkst, want daar moest ik allerlei andere rare dingen ook nog maken. Dat is denk ik wel waar het kwartje gevallen is.
Tot zover mijn spreekbeurt over pekskes.
Toen kwam Kate (ik was de foto's kwijt, paniek!) en daarna kwam Bridgerton. En dit jaar dus de discomonnik. Er zitten wel wat jaren tussen dat ik niks gemaakt heb en dat er corona was, maar ik vind dat er best progressie inzit voor iets wat ik lang hoogstens 1 keer per jaar deed.
Die laatste wil ik nog opnieuw doen. Of laat ik het zo zeggen: dat bovenstuk. Ik heb toen niet eerst een passend iets van een andere stof gemaakt, dus het gaapte enorm. Nou, toen kwam Nefertiti, die ik zelf bedacht. Veel van geleerd, die heb ik in Utrecht gemaakt en dus kon ik niet van: Maaaaam.
Daarna naaide ik nog twee pekskes bij mijn ouders. De Frida en het ding wat veel te moeilijk was nog.
